A A A

 

        Dziyń jak kożdy. Sobota 22 lipnio 2017. Kożdy s nos rano stowo, a że niý musi juże iś do szule abo do roboty, to chyto sie czegoś w důma, abo jedzie cosik załatwiać.

        Tyn dziyń jednako niý bůł taki jak reszta. Mielimy zaplanirowane we tyn dziyń norychta godki ślůnskij dlo bajtli zmianowane „Piecuch – bajtel Pioruna”. Czamu tak? Ano skuli tego, co bůły to norychta kludzůne skiż Dnio Pioruna bajslowanego we Ślůnskim Ôgrodzie Botanicznym we Mikołowie.

        Już pryndzy dogodalimy sie ze jejich bajslyrzami, co a jak bydymy robić, tuż we sobota uostało nům ýno to zrobić.

        No i pojechalimy. Ekipa niý do zdarcio, naszo szpica: Jo – bajslyrz Michał, a Můnia – koordynatorka projektůw. Mielimy plan, pogoda bůła gryfno ai ludzie napoczli sie zjyżdżać.

        Cuż kej po drapku ôkozało sie, iże muszymy tyn nosz plan trocha przełůnaczyć. Nosze norychta miały być co godzina: ó 15:00, 16:00 a 17:00. Bajtle jednako prziłaziły co chwila, a doczkać niý chciały. „W sumie co nům szkodzi” - zmiarkowalimy sie i napoczlimy uosprowiać a przedstowiać Piecucha kożdymu bajtlowi (abo bajtlům jak prziszło ich ôroz wiyncyj).

        Bajtle rada suchały ô tym straszku Ślůnskim a potyn malowały, wyklejały abo, jak jeszcze kredek niý poradziůły do porzůndku chycić (bo bůły i take), to po prostu se kryklały. Co interesant posuchali tyż starsi, a nawet niýkerzi pomogali swojim bajtlům we kreowaniu swojego Piecucha.

        A chocioż podle planu ôstatnie norychta miały być ô tyj 5 po połedniu, to jeszcze ô 7 we wieczůr Pani Ania sie zdziwiła, co my sam jeszcze sům. Padołech prosto, a po prowdzie: „Jak můmy iś jak sam tyla bajtli a co chwila wtoś prziłazi”.

        Musza sam tyż jeszcze spůmnieć, iże festelnie interesantno dlo starszych ai dlo bajtli bůła noszo Historyczno Luneta. Łůna to pokozywała jako to wyglůndały niýkere place ze powiatu mikołowskigo sto abo nawet 200 lot do zadku. Stykło sie ôbrůcić a juże sie widziało Brada, Ôrzysze, Ôrnůntowice, Bujokůw, Paniowy, Mokre, Goj abo Mikołůw. I tak na růnd, w zoleżności kaj sie wto ôbrůcił ze lunetům.

        I tak prziszoł wieczůr, a jak sie spůminům, to bezmaś durś do samego kůńca prziłazili dů nos ludzie – po Piecucha, abo wejrzeć bez Luneta.

 

 

A za cołko naszo robota dostalimy Podziynka:)